Janusz Olejniczak na pożegnaniu Roku Chopinowskiego w Petersburgu

Janusz Olejniczak24 lutego br. w sali Państwowego Konserwatorium odbyło się ogólnomiejskie petersburskie oraz ogólnorosyjskie pożegnanie Roku Chopinowskiego zorganizowane przez Instytut Polski i Konserwatorium. Uwieńczeniem petersburskiego maratonu chopinowskiego stała się prezentacja książek Grzegorza Wiśniewskiego «Fryderyk Chopin w oczach Rosjan» i «Bałakiriew w Warszawie i Żelazowej Woli (w hołdzie Chopinowi)» oraz wieczór muzyki Chopina uświetniony niepowtarzalnym kunsztem wykonawczym wybitnego polskiego pianisty Janusza Olejniczaka.
Książki dotarły na tę okazję dzięki pracy Państwowego Instytutu Wydawniczego na czele z Rafałem Skąpskim, byłym podsekretarzem stanu w Ministerstwie Kultury, obecnie sprawującym również funkcję prezesa w Polskim Towarzystwie Wydawców Książki. On też kontynuował wystąpienia oficjalne gości i gospodarzy, podkreślających ogromną pomoc Instytutu Polskiego w realizacji Szopeniady nad Newą oraz w północno-zachodnim regionie Rosji. Dyrektor Instytutu Cezary Karpiński dziękował za owocną współpracę i pomoc.
Autor książek, Grzegorz Wiśniewski, lekarz z zawodu, jest znanym polskim historykiem kultury, pisarzem muzycznym, popularyzatorem nie tylko kultury rosyjskiej, a także powiązań kulturalnych Polski i Rosji (Polsko-radzieckie stosunki kulturalne w latach siedemdziesiątych. Współpraca kultur artystycznych. Poznań 1980, Panorama i zbliżenia. Szkice o muzyce i muzykach Moskwy. Poznań 1987, Od Szalapina do Kozłowskiego, Opery Moniuszki w Rosji. Warszawa 1992, Twórcy i kreacje, Muzyka w Rosji wczoraj i dziś. Poznań 1993, Igor Bełza. Poznań 1996, Pięć polskich losów w Rosji. Warszawa 1999, wyd. ros. Moskwa 2003) Od 2000 r. jest sekretarzem generalnym Związku Literatów Polskich, od 2005 r. wiceprezesem Polskiego Oddziału Stowarzyszenia Kultury Europejskiej (SEC).
We wstępie do książki «Fryderyk Szopen w oczach Rosjan» autor pisze o początkach sławy chopinowskiej: «Z całą pewnością owo rosyjskie entrée Chopina byłoby wspanialsze i efektowniejsze, gdyby kompozytor odwiedził Rosje osobiście, tak jak czynili to inni wielcy muzyki tej epoki… Na szerszą i bardziej pogłębioną recepcję w Rosji przyszedł jednak czas nieco później – poczynając mniej więcej od przełomu lat pięćdziesiątych i sześćdziesiątych XIX stulecia…. sprzyjało temu ogólne ożywienie życia muzycznego kraju. Rozwijała się i utwierdzała narodowa szkoła rosyjska, której podwaliny tworzył ćwierć wieku wcześniej Glinka (a która uformowała się przecież nie bez inspiratorskiej roli Chopina)». Śledząc losy Chopina w Rosji autor nie zapomina o szczególnym stosunku do twórczości Chopina Lwa Tołstoja, gdzie kompozytor był «nadwornym» kompozytorem.
Trudne okresy percepcji przeżywał Chopin w latach dwudziestych i trzydziestych XX wieku. Walczono wówczas z «drobnomieszczańskim dekadentyzmem» i «elitarnym arystokratyzmem». Niechlubną rolę odegrał w tym osiadły, — jak pisze autor — Bolesław Przybyszewski, nieślubny syn Stanisława.
G. Wiśniewski pisze min. o błyskotliwym eseju Borysa Pasternaka, w którym Chopin określany jest jako wielki muzyczny realista. Zdaniem Pasternaka działalność Chopina oznaczała dla muzyki «powtórne jej odkrycie». Sporo miejsca poświęca autor rosyjskiej chopinologii, pisze o dniu dzisiejszym i o odrodzeniu zainteresowania muzykiem na początku lat dziewięćdziesiątych. Co dla nas ważne: sporo miejsca poświęca się muzyce Chopina w Sankt Petersburgu i min. wspomina się o pracy Towarzystwa Muzycznego im. Chopina, kierowanego przez Wandę Andrijewską i z Siergiejem Słonimskim jako przewodniczącym honorowym.
Grzegorz WiśniewskiWielkim atutem książki jest jej dwujęzyczna wersja, co z pewnością zainteresuje nie tylko rosyjskich czytelników, lecz również Polaków zamieszkałych w tym kraju.
Poszerzeniem tematyki chopinowskiej, a związanej z Rosją jest książka tegoż autora poświęcona Bałakiriewowi, mówiąca o wielkim wkładzie kompozytora w działalność na rzecz zachowania pamiątek materialnych i upamiętnień miejsc chopinowskich w Warszawie i Żelazowej Woli.
Ogólnorosyjskie zakończenie Roku Chopinowskiego odbyło się w obecności nowego ambasadora Rzeczypospolitej Polskiej w Federacji Rosyjskiej Wojciecha Zajączkowskiego, przedstawiciela gubernatora miasta Aleksandra Władimirowicza Prochorenki, rektora Konserwatorium Siergieja Stadlera. Obecny był konsul generalny RP Jarosław Drozd. Z rąk ambasadora RP najbardziej zasłużeni popularyzatorzy Chopina w Petersburgu otrzymali pamiątkowe symbole Roku Chopinowskiego oraz listy z podziękowaniami.
Teresa Konopielko
MGrelewski
Łodzianin z urodzenia, petersburżec z wyboru. W Łodzi był współzałożycielem Stowarzyszenia Topografie, twórcą gier miejskich z Departamentem Gier, instruktorem ZHR. Do miasta nad Newą przyjechał 2013 roku, próbuje swoich sił w Gazecie Petersburskiej.

Więcej od tego autora

LEAVE A REPLY

Please enter your comment!
Please enter your name here

Powiązane

Podcast "Z Polską na Ty"spot_img

Ostatnie wpisy

Polska Macierz Szkolna w Petersburgu zainaugurowała nowy rok edukacyjny 2021/2022 w dniu 27 września

Polska Macierz Szkolna w Petersburgu zainaugurowała nowy rok edukacyjny 2021/2022 w dniu 27 września.Podczas wakacji podopieczni wydorośleli i przystąpili do zajęć z nowymi siłami.W...

Konkurs #KTOTYJESTEŚ

3. edycja kampanii #KTOTYJESTEŚ - konkurs dla dziennikarzy polonijnychFundacja „Pomoc Polakom na Wschodzie” ogłasza konkurs dla dziennikarzy polonijnych, realizowany w ramach 3. edycji kampanii...

Odcinek 2 – Mity o Polsce cz.2

https://anchor.fm/gazeta-petersburska/embedDruga część rozmowy o popularnych mitach o Polsce. Dowiecie się skąd w języku polskim jest tak dużo "psze" (co dla Polaków nie jest niczym...

Chcesz być na bieżąco?

Zapisz się na newsletter Gazety Petersburskiej