80 lat temu, 10 lutego 1940 r., władze sowieckie przeprowadziły pierwszą z czterech masowych deportacji obywateli polskich, w czasie której – wg danych NKWD – do północnych obwodów Rosji i na zachodnią Syberię wywieziono około 140 tys. ludzi. Pierwsza wywózka była największa i najbardziej tragiczna pod względem liczby ofiar wywożono głównie rodziny osadników wojskowych, uczestników wojny polsko – bolszewickiej, ale także kolejarzy i leśników.Trafili między innymi do obwodów: archangielskiego, czelabińskiego, irkuckiego i omskiego. W czasie drugiej deportacji 13 i 14 kwietnia 1940 – wywożono rodziny wrogów ustroju: urzędników państwowych, wojskowych, policjantów, służby więziennej, nauczycieli, działaczy społecznych i kupców. W sumie 61 tys. osób. W tej liczbie aż 80 procent stanowiły kobiety i dzieci. Trzecia deportacja od maja do lipca 1940 objęła głównie uchodźców z centralnej i zachodniej Polski, którzy znaleźli się na terenach okupowanych przez Związek Radziecki. Było ich ponad 80 tysięcy. W czasie ostatniej – czwartej wywózki w maju i czerwcu 1941 roku na wschód wywieziono kolejne 85 tysięcy Polaków – głównie inteligencję i rodziny osób aresztowanych przez NKWD w czasie drugiego roku sowieckiej okupacji.
W znak pamięci o tej dacie Konsulat Generalny Rzeczypospolitej Polskiej w Sankt Petersburgu zaprosił do bazyliki św. Katarzyny Aleksandryjskiej przedstawicieli organizacji polonijnych miasta i wszystkich wiernych do udziału w mszy św. i wspólnej modłitwy w intencji tych, którzy odeszli z dala od swoich domów, rodzin i najbliższych.
Fotoreportaż z mszy św. w Bazylice św. Katarzyny Eugeniusza Martynowicza
