Zwana Białym Aniołem, legenda polskiej i radzieckiej muzyki popularnej Anna German uznawana jest za symbol związków kulturowych pomiędzy Polską a Rosją. Publiczność na całym świecie uwielbiała jej krystalicznie czysty głos, którym wykonywała stare romanse, liryczne kompozycje o miłości i wesołe piosenki. Szczególną popularnością cieszyły się utwory w języku rosyjskim, napisane przez wybitnych radzieckich poetów i kompozytorów. Między innymi dlatego w 2014 roku z inicjatywy Ligi Kobiet Polskich i Związku Kobiet Rosyjskich powstał Międzynarodowy Festiwal Piosenki poświęcony twórczości Anny German. Finał konkursu tradycyjnie odbywał się w Teatrze Polskim w Warszawie, a w 2015 roku, wyjątkowo, w Moskwie. W koncercie zawsze brali udział wybitni piosenkarzy nie tylko z Polski i Rosji, ale także z Uzbekistanu (ojczyzny Anny German), Kazachstanu i Białorusi.
Niestety, z powodu pandemii tegoroczna edycja nie mogła odbyć się w formie tradycyjnej. Jak większość wydarzeń kulturalnych w 2020 roku, festiwal całkowicie przeniósł się do przestrzeni online. 23 listopada na portalach społecznościowych odbyła się premiera wspaniałego widowiska muzycznego w postaci filmu, który organizatorom udało się nagrać jeszcze w lecie, w Pałacu Żaków. Utalentowane wokalistki – Małgorzata Nakonieczna, Kaja Mianowana, Katarzyna Zawada, Izabela Szafrańska, Paulina Malinowska, Sylwia Ziółkowska, Marta Majek, Marta Burdynowicz, Dominika Handzlik, Aleksandra Bogucka i Sylwia Zelek – wykonały piosenki Anny German w trzech językach: po polsku, po rosyjsku i po włosku. Towarzyszyła im Orkiestra Symfoniczna Reprezentacyjnego Zespołu Artystycznego Wojska Polskiego RZAWP pod batutą Tomasza Labunia. W międzyczasie Dyrektor Festiwalu, Aldona Michalak, pokrótce przedstawiła widzom każdą z wokalistek i opowiedziała historię każdej piosenki, a patroni wydarzenia, przyjaciele i zeszłoroczni uczestnicy zza granicy przekazali pozdrowienia w postaci krótkich filmików.
Zdjęcie: oficjalna strona festiwalu
Ostatni utwór, Надежда, tradycyjnie wykonywany przez wszystkich uczestników koncertu, tym razem wydawał się mieć szczególnie symboliczne znaczenie. Wszyscy bowiem mamy nadzieję, że te trudne czasy miną i w przyszłych latach znowu będziemy mogli spotykać się w Warszawie, w Moskwie czy w innych miastach i wspólnie głosić siłę prawdziwej muzyki i sztuki, która już od tylu lat łączy nasze narody.
