Był…
Od tego słowa należałoby zacząć wspomnienie o profesorze Rajmundzie Piotrowskim. 2009 rok (rok śmierci) minęło 7 lat, od dnia urodzin 95. lat.
Wspomniane daty zgromadziły szerokie grono profesorów, studentów uczelni, uczniów Uczonego w reprezentacyjnej auli Uniwesytetu Pedagogicznego im. Hercena w Sankt Petersburgu.
Głównymi organizatorami jubileuszowych jednodniowych odczytów naukowych pamięci Profesora były władze Rosyjskiej Akademii Nauk Edukacji Rosji, Uniwersytetu Pedagogicznego, Uniwersytetu Petersburskiego, Wydziałów Filologicznych obu uczelni, Ośrodek Badań Teoretycznych i Stosowanych oraz komputerowych w filologii, Szkoła Naukowa Rajmunda Piotrowskiego stosowana w zakresie języka i mowy, Główna (jedna z najstarszych uczelnianych w Rosji) Biblioteka cesarzowej Marii Fiodorowny, Petersburski Instytut Informatyzacji i Automatyki RAN.
Międzynarodowe gremium ( Francja, Gruzja, Niemcy, Białoruś, Mołdowa, Ukraina) wygłosiło kilkanaście referatów na tematy lingwistyczne (inżynieria lingwistyczna, systematyka konceptualna, psychiatryczna lingwistyka, badania mowy dziecięcej, antymity i realność, synergetyka w kontekście współczesnej interpretacji w lingwistyce stosowanej i teoretycznej).
Posiedzenie naukowe zainaugurował p.o. Rektora Uniwersytetu Pedagogicznego Bogdanow Siergiej Igorewicz: „Mówiąc o jedynej przestrzeni edukacyjnej wpominamy przede wszystkim Rajmunda Piotrowskiego, jego wkład w integrację różnych dziedzin naukowych, w zastosowanie wyników badań naukowych w praktyce…” „Zrobimy wszystko, by leningradzka szkoła lingwistyki inżynieryjnej stworzona przez wybitnego profesora naszej uczelni była rozwijana.”
Wiceprezydent Rosyjskiej Akademii Edukacji, I prorektor Uniwersytetu Pedagogicznego Władimir Walentynowicz Łaptiew: „Według mnie najważniejszym jest nie zakres wiedzy przekazany przez uczonego studentom a jego stosunek do przekazywanej wiedzy. Kiedy zadają pytania studentom jakiegokolwiek uniwersytetu, co najbardziej zapamiętali z okresu studiów, rozmówcy wspominają wybitnych lektorów. Np.: „uczęszczałem na wykłady laureata nagrody Nobla To samo mogę powiedzieć ja sam – byłem na wykładach profesora czym bardzo się szczycę.
Z okazji Jubileuszu została otwarta wystawa pamięci profesora Rajmunda Piotrowskiego w salach Głównej Biblioteki cesarzowej Marii Fiodorowny. Część ekspozycji poświęcono min. polonikom z wyeksponowaniem wysokich nagród państwowych Rzeczypospolitej Polskiej. Wystawa potrwa do końca stycznia 2018 roku.
JEST
Pozostał w naszej pamięci jako wybitny uczony, chluba świata akademickiego, niezwykły działacz społeczny na rzecz Polaków i Polonii Miałam zaszczyt jako jedyna z grona polonijnego w Petersburgu uczestniczyć w niezwykłym wydarzeniu w życiu środowiska polonijnego i całego ruchu w Europie. Dostąpiłam zaszczytu zabrania głosu, mówiąc o wspaniałym wkładzie Profesora w rozwój organizacji polonijnych, o złotym okresie w bycie społecznym diaspory petersburskiej; wspomniałam o integracyjnej roli Uczonego w tworzeniu podwalin Europejskiej Unii Wspólnot Polonijnych (współzałozyciel) , o wkładzie w życie petersburskich katolików, o obecności Profesora na I Zjeździe Polakow i Polonii, o pierwszym spotkaniu ze św. Janem Pawłem II, o pracach naukowych promujących polską obecność naukową w życiu Rosji, o przesłaniu Uczonego: „Memento Orientem”, o członkowstwie rzeczywistym w Polskiej Akademii Umiejętności (jedyny z Rosji), o pamięci w sercach ludzkich.
Zakończyłam wystąpienie słowami Adama Mickiewicza będącymi życiowym motto śp. Rajmunda Piotrowskiego:
„Czucie i wiara silniej mówi do mnie. Niż mędrca szkiełko i oko. Martwe znasz prawdy, nieznane dla ludu,. Widzisz świat w proszku, w każdej gwiazd iskierce. Nie znasz prawd żywych, nie obaczysz cudu! Miej serce i patrzaj w serce”
Teresa Konopielko, 27 listopada 2017 r.
Petersburg
