„Każdy może być ojcem, ale tylko ktoś wyjątkowy zostaje Tatą”

Dzień Ojca to święto dla uczczenia trudu opieki nad rodziną i zasług wszystkich ojców. Dzisiaj tata to coraz częściej towarzysz zabaw, aktywny opiekun oraz przyjaciel dla dzieci i prawdziwy partner dla mamy.

W Polsce Dzień Ojca jest obchodzony 23 czerwca. Inne kraje mają Święto Taty w innych terminach. Obchody Dnia Ojca zapoczątkowane zostały w Stanach Zjednoczonych, gdzie po ustanowieniu Dnia Matki postanowiono uhonorować również i pozostałych członków rodziny.

Pierwsze obchody święta odbyły się 19 czerwca 1910 roku w miasteczku Spokane w stanie Waszyngton. Zorganizowała je Sonory Smart Dodd, córka weterana wojny secesyjnej Williama Smarta. Początkowo wydarzenie to miało wydźwięk lokalny, dopiero prezydent Nixon w 1972 roku oficjalnie ustanowił Dzień Ojca.

W Polsce święto po raz pierwszy obchodzono w 1965 roku.W Holandii zgodnie z tradycją ojcowie dostają śniadanie do łóżka, a na kolację zabierają dzieci do swoich ojców. Rumunia zaś jest jedynym krajem Unii Europejskiej, gdzie Dzień Ojca uznany został oficjalnie przez Państwo i jest dniem wolnym od pracy.

 Drodzy Ojcowie z okazji „tatusiowego” dnia życzymy Wam spełnienia płynącego z tej najpiękniejszej na świecie roli.

Opracowała: Jagoda Anders

 

O roli ojca we współczesnej rodzinie opowiada nasz kolega redakcyjny Denis Szczegłow:

„Jestem szczęśliwym ojcem dwóch synów. Kiedy urodził się Bogdan, zostałem ojcem po raz pierwszy, byłem zaskoczony, jak bardzo zmienił się mój świat z jego narodzinami. Znalazłem się jakby w równoległym wszechświecie, w którym priorytety i związki przyczynowo-skutkowe są zupełnie inne niż wszystko dotychczas było.

Wraz z powiększeniem się mojej rodziny odrazu stałem się odpowiedzialny za kilka osób, a  spoglądając w przyszłość zawsze myślę  kilka kroków do przodu. Zmieniłem również własny system wartości, bo „tacierzyństwo”)) zmienia nas w równym stopniu jak macierzyństwo.

Mój tatusiowy poranek zaczyna z chwilą  pierwszego  jeszcze śpiącego dziecięcego usmiechu: budzą się, otwierają oczy i patrzą na mnie.

Obiad to nie tylko przerwa na posiłek. Jest to skomplikowany, wieloetapowy proces, w którym każdy potrzebuje własnego podejścia –  „procedury”, a nawet odpowiednich instrukcji)))).

Jestem pełen emocji, zdając sobie sprawę, że  to właśnie ode mnie zależy, jak maluch będzie trzymał łyżkę, zapinał ubranko i wymawiał słowa.

Wychowywanie dzieci nie jest takie trudne, jeśli otrzymałeś odpowiednie wychowanie  wyniesione z domu, od swoich rodziców. W domu wiedziano, że ojciec powinien wspierać i uzupełniać mamę. To tata wprowadzał dziecko w życie, pobudzał jego ciekawość i zainteresowania. Właśnie tata tłumaczy i odpowiada na pytania. Jest głównym przewodnikiem po życiu i w nauce bycia odważnym i otwartym. On też odkrywa tajniki świata i jego wartości.  Jest wzorem zachowania. Ojciec – to tu i teraz – ciagle obecny w Twoim zyciu.

Patrząc na moich synów, widzę w nich siebie. I dobrze wiem, jak mam postąpić w tej czy innej sytuacji. Czego bym chciał na ich miejscu lub nie. I staram się swoim chłopcom przekazać te piękne wartości, które kiedyś sam otrzymałem od rodziców, od mojego ojca, bo nie chodzi o to, żeby pozostawić dzieciom dom czy pieniądze a chodzi o to, aby zostawić dzieciom wspomnienia, do których zawsze będą wracać.

 Moi synowie od wiedza od maleńkości, że ludzie mówią różnymi językami. Słyszeli języki: rosyjski, fiński, angielski, estoński i polski. Starszy Bogdan lubi oglądać polskie kreskówki a mały Łukaszek z zainteresowaniem bawi się biało-czerwonymi klockami, z których pewnego dnia ułoży rysunek orła białego na tle zachodzącego słońca. Czuję się obok nich trzecim chłopcem.

Nie robię z siebie lidera. Budowanie ojcowskiego autorytetu jest dzisiaj utrudnione przez tempo życia i postęp technologiczny, dlatego najważniejsza staje się własna dojrzała osobowość i doświadczenie ojca, bo rola ojca jest wyjątkowa i niezastąpiona. Rodzina to dla dziecka pierwsza grupa społeczna, w której uczy się podstawowych ról życiowych.

Należy zawsze znaleźć czas dla dzieci, tak aby żadne nie poczuło się zaniedbane i znaleźć czas dla związku, aby cała rodzina była szczęśliwa, by czuła się bezpiecznie, by potrafiła cieszyć się życiem”.

Zdjęcie Anastazja Jurina

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *